تنهایی یک دونده ی استقامت

انتقاد بی رحمانه

mahramian — Fri, 13 Nov 2009 13:38:23 GMT

آقای ضرغامی عزیز لطفا بفرمایید بعد از انتقاد بی رحمانه از صدا و سیما چه اتفاقی برای شما و شخص انتقاد کننده می افتد؟

رضای رنجبر

mahramian — Fri, 06 Nov 2009 07:46:02 GMT

شبی را در منزل رضای رنجبر سر کردیم. جمعی شش نفره که چهار از ما بود به میهمانی و دو از رضا و همسرش به میزبانی.

وقتی شش باشی نمی شود بنشینی و هیچ نگویی. ملاحظه کرد و دهان باز کرد. عادتی که قدیم نداشت. این یعنی حرمت میهمان که ما بودیم و شاید که سنگ تمام گذاشت. سفره ی کتاب های شان را برای ما باز کردند و خوردیم و لذت بردیم.

شب که بر می گشتیم آن قد بلند را دیدم که به بدرقه ی ما آمده بود با آن همه راز دوست داشتنی و آن خانواده ی پر از مهربانی، با خودم گفتم این رضای رنجبر است یا رضای خداست؟

نماز

mahramian — Fri, 06 Nov 2009 07:36:49 GMT

کدام صلوة تنهی عن الکدام فحشا و الکدام منکر؟

اینترنت

mahramian — Thu, 05 Nov 2009 14:59:18 GMT

هر مراسمی در ایران مصادف می شود با کند شدن اینترنت. ایمیل هم که می خواهی چک کنی نمی توانی.

راستی مگر در مراسم های ایران چه می گذرد که دوستانی احساس می کنند باید فتیله را پایین بکشند؟ پوشاندن حقیقت هزینه ای دارد گزاف و جالب است که این حقیقت لعنتی خاصیتی دارد که پنهان نمی شود مگر برای آنان که لجاجت می ورزند.

پ.ن: یک دوست گفته که کند شدن شبکه به دلیل حملات اینترنتی متعدد به سایت های ایرانی است. فکر می کنم آن اندازه که در کلاس CEH درس می دهند بلد باشم که بدانم این موضوع نمی تواند به دلیل حملات اینترنتی باشد. دوست عزیز ما شاید بتوانند به این سوال کوچک پاسخ دهند که چرا در همین لحظات سایت صدا و سیما هیچ گونه کندی را حس نمی کند؟

راه

mahramian — Mon, 02 Nov 2009 17:54:01 GMT

وارد خیابان بن بستی شده ایم که یک طرفه است. حال عجیبی است. یکی را به یاد دارم که می گفت: راه یکی است و آن راستی است.

زبان

mahramian — Sat, 24 Oct 2009 18:35:49 GMT

پشت ماشینش نوشته بود: children Rey City

کمی طول کشید تا بفهمم منظورش بچه های شهر ری بوده است.

دست‌هاي جهنمي

mahramian — Fri, 23 Oct 2009 20:25:18 GMT

از آن همه طراوت، تنها همين براي من باقي است كه هر گاه حقيقت را مي‌پوشانم دستانم گر مي‌گيرد. گويي ديواري است بين من و دوزخ و در برابرم كه به ناسپاسي من دو در از آن ديوار گشوده مي‌شود و دستانم بي آن كه بخواهم از آن رد مي‌شود و يادآوري مي كند كه دوزخ بر ناسپاسان محيط است. گر مي‌گيرد دستانم و زبانه مي‌كشد شعله‌هايش و عين خيالم نيست.

ابلها مردا كه من باشم. ابلها مردا.

شازند

mahramian — Sun, 18 Oct 2009 17:32:18 GMT

عزیزی از اراک آمده بود شرکت و عازم پراک بود. گفت که پدرش که اهل شازند بوده مطالب وبلاگ را می خوانده و به آن ها علاقه داشته است.

به پدر ایشان سلام و درود می فرستم و به همه ی آنان که آن مطالب را دوست می داشتند و به خود آن زمانم که انصافا با خود این زمانم متفاوت است. خودی که درگیر کوه و قطار و عقاب و پروانه و نهر و فرشته بود کجا و خودی که درگیر مردم و ترافیک و سامانه و سیستم و کنفرانس و ترافیک و آلودگی درون و برون و جلسه و بدگویی و بدشنوی و سیاست کجا؟

مهران محرمیانی که آن وبلاگ را می نوشت مرده است. همان جا توی قبرستان دامنه ی راسوند جایی بین سنگ قبرهای ارمنی زمان جنگ جهانی دوم یا شاید نزدیک قبرهای شهیدان گمنام خاکش کرده اند و جسدش درجا پوسیده و تمام شده است.

برای همین هم هست که بالای وبلاگ حالا دیگر ننوشته ... برای شازند. آن وبلاگ و آن وبلاگ نویش مرد. الفاتحه.

سانسور

mahramian — Fri, 16 Oct 2009 09:26:26 GMT

خاک بر سر خیلی چیزها باید کنند. یکی اش هم این که این اذان ممنوع است! یکی از روی دل می رفته دانشگاه تهران روی منبر شاید و شاید هم پشت بلندگو و دانش جو ها را از خود بی خود می کرده و خیلی را به سمت مسجد می کشانده انگار.

آمده اند که! خاموش! رپ می خوانی!

ای خاموش که خاموش! روزی خواهد آمد که اذان انتظار را در حضور آن کس که لایق است بخوانند و ممنوع نباشد. باشد آن روز ببینیم صدا و سیما ممنوع خواهد بود یا اذان انتظار؟

تاریخ

mahramian — Fri, 16 Oct 2009 04:20:46 GMT

خوب است آدم مواظب ۵۰ سال دیگر هم باشد. آن وقت که بند ترس روی زبان خیلی ها نیست و نقاب قدرت روی صورت خیلی ها.

خوب است آدم مواظب ۵۰۰ سال دیگر باشد. آن هنگام که حقیقت آشکارتر است و کسانی کارهای آدم را قضاوت می کنند که ابزارهای دقیق تری دارند.

خوب است آدم مواظب ۵۰۰۰ سال دیگر باشد. آن هنگام که پرده ها فروافتد و هر چه در درون ماست در محضر عدل بیرون می ریزد.

کلا خوب است آدم مواظب باشد.