تبليغاتX
تنهایی یک دونده ی استقامت

عسگراولادی رئیس هیئت منصفه مطبوعات شد/ مردمسالاری مجرم شناخته شد

آيا اين دو جمله با هم تعارضي دارند؟ يا عين هم‌اند؟ يا اگر اولي باشد لاجرم دومي تالي است؟ آيا اين جمله منطقي است؟ كدام منطق؟ آيا اين مطلب من منطقي است؟ كدام منطق؟

+ نوشته شده توسط مهران محرمیان در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386 و ساعت 19:24 |
به نظر شما شه بخش - شرور منطقه ی سیستان - می فهمد ژاپن را با کدام پ می نویسند که برود یک ژاپنی را گروگان بگیرد؟ یا این کار به نفع مردم محروم سیستان و بلوچستان تمام خواهد شد؟

آیا جز پول کلان چیز دیگری برای این کار احمقانه که نتیجه ای جز ناامنی و ناراحتی و معرفی ایران به عنوان یک کشور ناامن نزد خارجی ها ندارد می تواند انگیزه باشد؟

و چه کسی این پول کلان را به شه بخش داده است؟

چه کسی از روابط خوب ایران با کشورهای دیگر و دید خوب خارجی ها به ایران ضرر می بیند؟

+ نوشته شده توسط مهران محرمیان در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 و ساعت 16:12 |
آیا در تهران قرارداد تهران چای امضاء خواهد شد؟ خدا نکند.
+ نوشته شده توسط مهران محرمیان در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 و ساعت 15:55 |

میلیون‌ها سال است که درختان بر خلاف جاذبه سر راست می‌کنند و به بالا نظر دارند. راهی که موفق‌ترین ایشان در آن بیش از 100 متر نتوانسته است راه بپیماید. و هم‌چنان میلیاردها از ایشان در این راه به راه‌پیمایی مشغول. راستی چه چیزی در آن بالا هست؟

آیا اگر نبود که این راه همان انتهاست چنین چیزی جز به جنون تعبیری داشت؟

 

با سپاس از بیدهای مجنون بوستان بهشتی شازند که این به من آموختند.

+ نوشته شده توسط مهران محرمیان در چهارشنبه هجدهم مهر 1386 و ساعت 21:9 |

قبلا هم گفته بودم که شیراز از اصفهان به‌تر است. اما این بیت را تا امروز ندیده بودم. حضرت حافظ می‌فرماید:

وصال او ز عمر جاودان به                خداوندا مرا آن ده که آن به

اگر چه زنده‌رود آب حیاتست            ولی شیراز ما از اصفهان به

(بگذریم که حافظ از شیراز بیرون نرفته بود) 

 

+ نوشته شده توسط مهران محرمیان در شنبه هفتم مهر 1386 و ساعت 18:15 |
آورده اند که از شیخ ما بپرسیدند که دیگران یا همی روند و یا همی آیند و شما هر هفته هم همی روید و هم همی آیید. این چگونه است؟

شیخ ما بگفت که دیگران همی روند که به جایی برسند و آنانی که همی آیند می فهمند که راه را اشتباه همی رفته اند و لاجرم باز همی گردند. اما ما که به جایی نمی خواهیم برسیم. پس می رویم که رفته باشیم و باز می گردیم که باز گشته باشیم. نفس حرکت هدف است و ما برای این که خیلی دور نشویم هنوز نرفته باز می گردیم که اول هر هفته در پای تخت باشیم و آخر آن در شازند. تا دیگران بدانند که در این حضور و غیبت سری است که جز با حرکت حاصل نمی شود.

+ نوشته شده توسط مهران محرمیان در چهارشنبه چهارم مهر 1386 و ساعت 15:1 |